Να παλέψουν σαν ΑΡΗΣ ζητήσαμε σε αυτό το  παιχνίδι από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του αλλά για ακόμη μια φορά γίναμε μάρτυρες μιας άνευρης, αψυχολόγητης και χωρίς πάθος εμφάνιση που οδήγησε άλλη μια βαριά ήττα απέναντι σε μια ομάδα που δεν είναι τόσο δυνατή όσο δείχνει αυτό το τελικό αποτέλεσμα και η εξέλιξη του αγώνα. Τα έχωσε ο Αγγέλου στους παίκτες του και ίσως αυτό να είναι το πιο θετικό σημείο που μπορούμε να κρατήσουμε μιας και σε αντίθεση με άλλους μαέστρους της προπονητικής των προηγούμενων ετών έχουμε ακούσει άπειρες παπαρολογίες για το πόσο τεράστια ομάδα είναι ο Παναθηναϊκός και είναι φυσιολογικό να διασύρεσαι. Παρόλα αυτά το φιλότιμο και την αναγνώριση του μεγέθους  της ομάδας που υπηρετείς καλό είναι να την δείχνεις μέσα στο γήπεδο στους αγώνες παρά σε διάφορες συνεντεύξεις.

Χωρίς συγκέντρωση, με πολύ χαλαρή άμυνα και μηδαμινά μπλοκ άουτ ο ΑΡΗΣ μας έδωσε κατευθείαν προβάδισμα ψυχολογίας στον Παναθηναϊκό που παρουσιάστηκε με μια περίεργη 5αδα. Χαρακτηριστικό είναι ότι για αρκετή ώρα αγωνίστηκε ο Σκορδίλης κάτι που δεν το εκμεταλλευτήκαμε ούτε σε μια φάση, αντιθέτως τα κενά στην άμυνα και η κακή ομαδική λειτουργία στα ριμπάουντ κατάφεραν να τον αναδείξουν στο διάστημα που αγωνίστηκε. Και όταν δεν έχεις άμυνα που είναι το βασικό σου όπλο απέναντι σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό λογικό είναι να μην μπορείς να ελπίζεις σε πολλά. Πάσαλιτς και Χαντ κατάφεραν πρόσθεσαν άλλη μια καλή εμφάνιση στο ενεργητικό τους και είναι οι μοναδικοί διασωθέντες από το σημερινό ναυάγιο. Ενώ ο και ο Λ.Μποχώριδης στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε μετά από καιρό ήταν καλός.  Ο Μούρτος μπορεί να ήθελε πάνω που είχε πάρει φόρα να δείξει κάτι παραπάνω αλλά ο Αγγέλου είχε διαφορετική άποψη και τον άφησε μόλις 3' μέσα στην αναμέτρηση όπως και τον Τσιάρα που πραγματικά απορώ τι περιμένει να πετύχει ο κόουτς με τον χρόνο που δίνει στον Τσιάρα. Θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την αντεπίθεση του Β ημιχρόνου όπου από το -19 φθάσαμε στο -7 αλλά στα τελευταία λεπτά του δεκαλέπτου κατάφεραν να πετάξουν όλη την προσπάθεια στα σκουπίδια και να φάνε κάποιους φθηνούς πόντους.

Βέβαια να λέμε και την αλήθεια είναι πολύ δύσκολο να βρείς ρυθμό και να σηκώσεις κεφάλι όταν ο Παναθηναϊκός παίρνει τόσα σφυρίγματα ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις. Κάθε επίθεση του Παναθηναϊκού ήταν και ένα σφύριγμα υπέρ ενώ και στην άμυνα τα βήματα που μόνο οι παίκτες μας κάνουν και τα επιθετικά φάουλ ήταν κάτι το φυσιολογικό. Με τέτοιο "στυλ παιχνιδιού" φαντάζει λογικός ο αριθμός του κόσμου που ήρθε να "απολαύσει" το θέαμα. Για αυτό δεν θα γίνεις ποτέ Αυτοκράτορας βάζελε γιατί παρά τις επιτυχίες σου το μπάσκετ το κατάντησες μπασκετάκι με την γκρι μαφία σου και την αλόγιστη σπατάλη εκατομμυρίων ευρώ. Ακολουθούν Ρέθυμνο και Ηλυσιακός και εκεί ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να κάνει το 2 στα 2 ώστε η 6αδα να αρχίσει να κλειδώνει και να αρχίσουμε να γλυκοκοιτάμε και τις πιο υψηλές θέσεις.